Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

απλά ξεχνάω.

Στο κρεβάτι πεταμένα του σώματος τα εξαρτήματα, κολλάω στο φως σαν σκνίπα.Πάλι είπα πως δεν σε είδα, ψέματα ή αλήθεια, μέτρα τον παλμό μου για να δεις αν σου λέω παραμύθια.Συγγνώμη που έχω μάθει να επιπλέω, το ότι σε γνώρισα ήταν ανάγκη μου και δεν ήταν μοιραίο.Τις ανήσυχες μου μέρες δεν φορτώνω σε κανέναν, υπαίτιος για κάθε πράξη μου, κάθε μου κίνηση κι αν κάπου φέρθηκα σωστά να μου το υπενθυμίζεις κάθε μέρα.Απλά ξεχνάω, θέλω να είσαι δίπλα μου, ακούγομαι παιδι μα προσπαθώ να μην μου δείχνεις που να πάω.Σιγά να μην κλάψω, σιγά να μην ζήσω, σιγά απ' την μιζέρια να μην σ' απαλλάξω.Ό,τι είναι επώδυνο να μπαίνει στη σειρά, το κεφάλι μου έκλεισε για απόψε, λουκέτο στην πόρτα.I swear we'll meet up again.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου